ks. Janusz Królikowski, Tarnów
Być uczniem – nasze wspólne powołanie
Artykuł pochodzi z miesięcznika "Msza Święta" nr 02, kwiecień - maj - czerwiec 2026
wydrukuj ten artykułKościół, do którego zostaliśmy włączeni przez chrzest, jest przede wszystkim kontynuacją tego niezwykłego gestu Syna Bożego, który przyszedł na świat jako Człowiek, aby nas szukać tam, gdzie jesteśmy. Przez biskupów, prezbiterów i świeckich włączonych w życie i posłanie Kościoła przedłuża się ów gest Chrystusa, który przychodzi szukać ludzi, gdziekolwiek oni są, by dokonać podniesienia ich do tego, co boskie. Duch Święty jest „rzeką wody żywej, wypływającej z przebitego boku Chrystusa”. W tym właśnie miejscu sytuuje się autentyczna podstawa pobożności i duchowości chrześcijańskiej, szczególnie zaś tej jej formy, która wyraża się w byciu uczniem Chrystusa. Duch Święty – dodajmy – jest tą rzeką wody żywej wypływającej z uwielbionego człowieczeństwa Chrystusa, która – jak mówi Apokalipsa – spłynęła do miasta, wzbudzając wszędzie życie istot duchowych. (...)
